نقش هوش مصنوعی در شناسایی سبک های تدریس موثر برای کاهش افت تحصیلی

هدف این پژوهش بررسی نقش هوش مصنوعی در شناسایی سبک های تدریس موثر به منظور کاهش افت تحصیلی در نظام آموزشی است. در این راستا، تلاش شده است تا با بهره گیری از الگوریتم های یادگیری ماشین و تحلیل داده های آموزشی، ارتباط میان سبک های تدریس و عملکرد تحصیلی دانش آموزان مورد ارزیابی قرار گیرد. شیوه پژوهش به صورت ترکیبی از روش های کمی و کیفی طراحی شده است؛ ابتدا داده های مربوط به نمرات، میزان مشارکت، و رفتارهای کلاسی دانش آموزان جمع آوری گردید و سپس با استفاده از مدل های تحلیل آماری و الگوریتم های هوشمند، الگوهای موثر تدریس استخراج شد. مدل تحلیل مطالب بر پایه یادگیری نظارت شده و خوشه بندی داده ها بنا شده است که امکان شناسایی سبک های تدریس موفق را فراهم می سازد. همچنین، از تحلیل محتوا برای بررسی بازخوردهای معلمان و دانش آموزان نسبت به روش های تدریس استفاده شد. روند پژوهش شامل مراحل جمع آوری داده، پاک سازی و استانداردسازی اطلاعات، اجرای مدل های هوش مصنوعی، و تحلیل نتایج حاصل از آن ها بوده است. نتایج پژوهش نشان داد که سبک های تدریس تعاملی، مبتنی بر حل مسئله و شخصی سازی شده بیشترین تاثیر را در کاهش افت تحصیلی داشته اند. همچنین، استفاده از هوش مصنوعی در شناسایی دانش آموزان در معرض خطر افت تحصیلی و ارائه راهکارهای آموزشی متناسب با نیازهای فردی آنان، موجب بهبود چشمگیر در عملکرد تحصیلی و افزایش انگیزه یادگیری شده است. این یافته ها نشان دهنده ظرفیت بالای فناوری های هوشمند در تحول نظام آموزشی و ارتقای کیفیت یاددهی-یادگیری هستند.

کلیدواژه ها:

سبک های تدریس ، افت تحصیلی ، دانش آموزان