بررسی علل بروز اوتیسم، روش های درمانی نوین و تاثیر آن بر یادگیری دانش آموزان طیف اوتیسم

اختلال طیف اوتیسم (ASD) یکی از پیچیده ترین اختلالات رشدی عصبی است که به واسطه ناهنجاری هایی در تعاملات اجتماعی، مهارت های ارتباطی و الگوهای رفتاری شناخته می شود. پژوهش حاضر با هدف بررسی جامع عوامل موثر در بروز این اختلال، شامل مولفه های ژنتیکی، محیطی و نورولوژیکی، و نیز معرفی و تحلیل روش های نوین درمانی مانند درمان های مبتنی بر رفتار، فناوری های نوظهور، و مداخلات آموزشی طراحی شده است. در ادامه، تاثیر این اختلال بر روند یادگیری، پیشرفت تحصیلی و سازگاری اجتماعی دانش آموزان مبتلا به اوتیسم مورد ارزیابی قرار گرفته است. نتایج نشان می دهد که بهره گیری از رویکردهای درمانی تلفیقی و مداخله های زودهنگام می تواند نقش مهمی در ارتقاء توانمندی های شناختی، اجتماعی و تحصیلی این دانش آموزان ایفا کند. این یافته ها بر ضرورت طراحی برنامه های آموزشی فردمحور و محیط های یادگیری سازگار با نیازهای دانش آموزان طیف اوتیسم تاکید دارند.

کلیدواژه ها:

اختلال طیف اوتیسم ، یادگیری ، مداخلات درمانی ، آموزش فراگیر ، درمان مبتنی بر فناوری