تحلیل روانشناختی رابطه میان چیدمان کلاس و احساس امنیت روانی دانش آموزان

هدف این پژوهش بررسی تاثیر چیدمان فیزیکی کلاس بر احساس امنیت روانی دانش آموزان است؛ به طوری که مشخص شود چگونه عناصر محیطی و فضایی می توانند بر تجربه روان شناختی دانش آموزان در محیط آموزشی اثرگذار باشند. پژوهش با رویکردی توصیفی-تحلیلی و به شیوه ی پیمایشی انجام شد. جامعه ی آماری شامل دانش آموزان دوره متوسطه در چند مدرسه ی دولتی و غیردولتی بود که با استفاده از نمونه گیری تصادفی خوشه ای انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسش نامه ای استاندارد در حوزه ی امنیت روانی و فرم ارزیابی چیدمان کلاس بود. داده ها با استفاده از مدل تحلیل همبستگی و تحلیل رگرسیون چندمتغیره بررسی شدند تا رابطه ی میان متغیرهای محیطی (مانند نور، رنگ، چیدمان صندلی ها، فضای شخصی، و دسترسی به منابع) با احساس امنیت روانی دانش آموزان تحلیل شود.نتایج پژوهش نشان داد که چیدمان کلاس نقش معناداری در تقویت یا تضعیف احساس امنیت روانی دانش آموزان دارد. به ویژه، کلاس هایی با نور طبیعی، رنگ های آرام بخش، چیدمان تعاملی صندلی ها، و فضای کافی برای حرکت، سطح اضطراب را کاهش داده و حس تعلق و امنیت را افزایش می دهند. همچنین، رابطه ی مثبت میان چیدمان فیزیکی و مشارکت اجتماعی دانش آموزان مشاهده شد که خود به عنوان عامل واسطه ای در ارتقای امنیت روانی عمل می کند. این یافته ها تاکید می کنند که طراحی محیط آموزشی باید با در نظر گرفتن اصول روان شناسی محیطی صورت گیرد تا بتواند بستری امن، آرام و انگیزشی برای یادگیری فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

چیدمان کلاس ، دانش آموزان ، امنیت روانی ، مدرسه