تحلیل رابطه بین تاب آوری روان شناختی معلمان و رتبه بندی آن ها در محیط های آموزشی پرتنش

تاب آوری روان شناختی به عنوان یکی از مهم ترین مولفه های روانی اجتماعی در حفظ سلامت حرفه ای معلمان، نقش تعیین کننده ای در کیفیت عملکرد آنان در محیط های آموزشی پرتنش دارد. پژوهش حاضر با هدف تحلیل رابطه بین تاب آوری روان شناختی معلمان و رتبه بندی شغلی آنان در محیط های آموزشی پرتنش انجام شده است. این مطالعه از نوع توصیفی-همبستگی بوده و جامعه آماری شامل کلیه معلمان مقاطع ابتدایی و متوسطه شهرهای بزرگ ایران در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵ می باشد. نمونه ای ۳۵۰ نفره به روش تصادفی خوشه ای انتخاب شد. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه تاب آوری کانر و دیویدسون (CD-RISC) و مقیاس رتبه بندی عملکرد آموزشی معلمان بود. نتایج تحلیل داده ها با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون نشان داد که بین تاب آوری روان شناختی معلمان و رتبه بندی آن ها در محیط های آموزشی پرتنش رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (۰/۶۸=r، p<۰.۰۱). بر این اساس، معلمانی که از سطح بالاتری از تاب آوری برخوردارند، در رتبه بندی حرفه ای جایگاه مطلوب تری دارند و بهتر می توانند با فشارهای شغلی و چالش های محیطی مقابله کنند.

کلیدواژه ها:

تاب آوری روان شناختی ، معلمان ، رتبه بندی شغلی ، استرس شغلی ، محیط آموزشی پرتنش