تاثیر روش تدریس مشارکتی بر پیشرفت مهارت های مکالمه عربی دانش آموزان دوره متوسطه اول

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر روش تدریس مشارکتی بر پیشرفت مهارت های مکالمه عربی دانش آموزان دوره متوسطه اول انجام شد. اهمیت این موضوع از آنجا ناشی می شود که مهارت مکالمه به عنوان یکی از اصلی ترین مهارت های زبانی، نقش مهمی در توانایی ارتباطی و یادگیری موثر دانش آموزان دارد و روش های آموزشی می توانند کیفیت یادگیری را به طور مستقیم تحت تاثیر قرار دهند. این پژوهش از نوع توصیفی-تحلیلی مبتنی بر داده های میدانی و کتابخانه ای است و جامعه آماری آن شامل دانش آموزان متوسطه اول مدارس شهرستان تیران می باشد. نمونه پژوهش با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شده و شامل ۱۰۰ دانش آموز بود. ابزار جمع آوری داده ها شامل پرسشنامه استاندارد مهارت مکالمه عربی و ارزیابی عملکرد مکالمه در کلاس بود. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS تحلیل شد و از روش های آمار توصیفی و آزمون t-test وابسته و ضریب همبستگی پیرسون برای بررسی اثر روش تدریس مشارکتی استفاده گردید. نتایج نشان داد که استفاده از روش تدریس مشارکتی به طور معناداری باعث ارتقای مهارت های مکالمه عربی دانش آموزان شد و دانش آموزان در جنبه های تلفظ، ساختار جملات و روانی مکالمه پیشرفت قابل توجهی داشتند. همچنین، سبک تدریس مشارکتی موجب افزایش اعتماد به نفس و انگیزه یادگیری زبانی دانش آموزان شد. این یافته ها تاکید می کنند که استفاده از روش های آموزشی فعال و مشارکتی در کلاس های زبان عربی می تواند مهارت های عملی زبان را به شکل قابل توجهی ارتقا دهد و پیشنهاد می شود مدیران و معلمان زبان عربی مدارس متوسطه اول شهرستان تیران، آموزش های مربوط به روش تدریس مشارکتی را تقویت و به کار گیرند.

کلیدواژه ها:

روش تدریس مشارکتی ، مهارت مکالمه عربی ، دانش آموزان دوره متوسطه اول ، آموزش فعال ، انگیزه یادگیری