برنامه ریزی درسی متناسب با سبک یادگیری دانش آموزان

هدف اصلی این پژوهش، تبیین ضرورت و استنتاج مولفه های کلیدی برای برنامه ریزی درسی منعطف و متناسب با سبک های یادگیری متنوع دانش آموزان (شامل سبک های دیداری، شنیداری و جنبشی) بود. از نظر روش شناسی، پژوهش حاضر از نوع تحلیلی-توصیفی مبتنی بر تحلیل اسنادی و بررسی نظام مند پیشینه ی پژوهش های داخلی و خارجی در حوزه ی یادگیری و برنامه ی درسی انجام گرفت. فرآیند تحلیل داده ها با تکیه بر کدگذاری تماتیک منابع علمی و ترکیب یافته های نظری صورت پذیرفت تا به یک مدل مفهومی جامع دست یابد. یافته های کلیدی پژوهش نشان داد که ساختار سنتی برنامه درسی با اتکای غالب بر محتوای متنی، روش تدریس سخنرانی و ارزشیابی حافظه محور، منجر به ایجاد «شکاف یادگیری سبک محور» می شود؛ به این معنی که دانش آموزانی با سبک های غالب شنیداری و جنبشی از دستیابی به پتانسیل خود باز می مانند. نتیجه گیری پژوهش، لزوم انتقال از الگوی «تک بعدی» به «مدل سه بعدی انعطاف پذیر» را تایید می کند. در این مدل، تطبیق برنامه درسی باید به صورت استراتژیک در هر سه رکن محتوا (با ارائه ی چندرسانه ای)، روش تدریس (با اجرای روش های چابک و عملی) و ارزشیابی (با تمرکز بر عملکرد و پروژه محوری) هم تراز شوند. اجرای این مدل سه بعدی، نه تنها کارایی آموزشی را افزایش می دهد، بلکه تحقق عدالت آموزشی را در کلاس درس تضمین می کند.

کلیدواژه ها:

برنامه ریزی درسی ، سبک یادگیری ، مدل سه بعدی انعطاف پذیر ، عدالت آموزشی ، آموزش چندحسی ، ارزشیابی عملکردمحور