بررسی نقش معلمان در تحقق عدالت آموزشی در محیط های یاددهی-یادگیری و موانع گسترش آن

عدالت آموزشی یکی از مهم ترین اهداف نظام های تعلیم و تربیت در جهان امروز است. اگرچه نتایج پژوهش ها در خصوص شناسایی عوامل ایجاد عدالت آموزشی و دسترسی برابر افراد، اثرات مثبت این امر را آشکار ساخته و نظام های آموزشی در حال حرکت به این سمت هستند؛ با این وجود موانع متعددی برای تحقق وجود دارند. در همین راستا هدف از پژوهش حاضر، بررسی نقش معلمان در تحقق عدالت آموزشی در محیط های یاددهی-یادگیری و موانع گسترش آن می باشد. با توجه به اینکه معلمان در خط مقدم آموزش قرار دارند، نقش آنها در ایجاد فرصت های برابر یادگیری برای همه دانش آموزان بسیار حائز اهمیت است. این پژوهش با مرور ادبیات موجود و تحلیل داده های تجربی، به بررسی راهکارهایی می پردازد که از طریق آنها معلمان می توانند به ارتقای عدالت آموزشی کمک کنند. عدالت زمانی در محیط های آموزشی برقرار می گردد که یادگیرندگان بتوانند به اهداف مختلف ساحت های تربیتی دست یابند. معلمان به عنوان حرفه ای ترین افراد در زمینه آموزش، نقش کلیدی در شکل گیری و هدایت فرآیند یادگیری دارند. آن ها با ارائه آموزش های کیفی، شناسایی نیازهای فردی دانش آموزان و فراهم کردن شرایط مناسب برای یادگیری، می توانند عدالت آموزشی را در کلاس درس به وجود آورند. پژوهش حاضر از نوع توصیفی-تحلیلی است که اطلاعات آن از طریق بررسی کتب، مقالات، سایت های معتبر علمی و... جمع آوری شده است. یافته های حاکی از آن است اگرچه عدالت آموزشی در محیط های یاددهی-یادگیری برقرار باشد؛ انصاف و برابری در آموزش امکانات، دسترسی به محیط های آموزشی، انگیزه و امید به تحصیل و... بیشتر می شود. این مقاله با ارائه پیشنهادهایی برای سیاست گذاران آموزشی و موسسات تربیت معلم، راهکارهایی عملی برای بهبود عدالت آموزشی از طریق تقویت نقش معلمان ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

عدالت آموزشی ، فرصت های برابر آموزشی ، محیط یاددهی-یادگیری ، آموزش و پرورش ، نقش معلمان