بررسی نقش روش تدریس بازی محور در ارتقای درک مفهومی و انگیزش درونی دانش آموزان

با پیشرفت نظریه های یادگیری و تحول در امر آموزش و پرورش، معلمان از روش های نوین تدریس در جهت پیشرفت اهداف آموزشی استفاده می نمایند. در این میان روش تدریس بازی محور از جمله روش های نوینی است که سبب ایجاد انگیزش و آموزش فعال و پایدار در دانش آموزان می شود و به علت جذابیت ذاتی این روش، علاقه مندی دانش آموزان نسبت به یادگیری و تثبیت مفاهیم عمیق ذهنی و مهارت های عملی افزایش می یابد. این پژوهش با هدف بررسی تاثیر روش تدریس بازی محور در تعمیق یادگیری دانش آموزان انجام پذیرفته است. روش مورد استفاده در این پژوهش، روش اسنادی یا کتابخانه ای است و به موضوعاتی همچون یادگیری، بازی و انواع آن و روش تدریس بازی محور پرداخته است. نتایج نشان داد که روش تدریس بازی محور نقش اساسی در یادگیری و آموزش دانش آموزان دارد. تدریس مبتنی بر بازی به علت جذابیت و تبدیل کلاس درس به یک محیط شاد آموزشی و همچنین آموزش بدون اجبار، از اهمیت بالایی برخوردار است که می تواند یادگیری دانش آموزان را در کنار فعالیت های آموزشی و تفریحی، عمق بخشد. بررسی نقش روش تدریس مبتنی بر بازی به صورت گام به گام، به منظور مشخص نمودن اهمیت و ارزش این روش تدریس فعال و فراهم سازی زمینه برای گسترش آن ضروری است، زیرا در سیستم آموزشی ایران این روش مورد غفلت قرار گرفته است. یادگیری پایدار، محکم و مفید، یادگیری ای است که در آن تغییر رفتاری از طریق تجربه در انسان ایجاد شده و دربرگیرنده مهارت های ذهنی، فیزیکی و طرز تفکر باشد. در نتیجه، پیشنهاد می شود که معلمان و مدارس از روش تدریس نوین مثل روش تدریس بازی محور در فرآیند تدریس بهره مند شوند.

کلیدواژه ها:

روش تدریس بازی محور ، ارتقای درک مفهومی ، انگیزش درونی ، افزایش یادگیری ، دانش آموزان