بررسی روش تدریس معکوس و نقش آن در بهبود مهارت شنیداری زبان آموزان

هدف پژوهش حاضر بررسی نقش روش تدریس معکوس در ارتقای مهارت شنیداری زبان آموزان بوده است. رویکرد تدریس معکوس، با جابه جایی فضای آموزش از کلاس به خانه و انتقال فعالیت های تمرینی و تعاملی به محیط کلاس، فرصت بیشتری برای تمرین، بازخورد و تعامل فراهم می کند. این پژوهش با روش توصیفی–تحلیلی و مرور ادبیات انجام شده و نشان می دهد که استفاده از تدریس معکوس می تواند با فراهم سازی ورودی قابل کنترل، تمرین هدفمند و مشارکت فعال، مهارت شنیداری زبان آموزان را به شکل معناداری بهبود دهد. یافته ها بیانگر افزایش انگیزش، کاهش اضطراب زبانی، تقویت پردازش شنیداری و بهبود دقت در درک گفتار است. بر اساس نتایج، پیشنهاد می شود معلمان زبان انگلیسی از ساختارهای چندرسانه ای و فعالیت های کلاسی فعال برای تحقق کامل مدل تدریس معکوس بهره گیرند.

کلیدواژه ها:

تدریس معکوس ، مهارت شنیداری ، زبان آموزی ، یادگیری فعال ، چندرسانه ای