بررسی رابطه میان سبک های دلبستگی و سلامت روانی دانش آموزان در محیط مدرسه

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه میان سبک های دلبستگی و سلامت روانی دانش آموزان در محیط مدرسه انجام شد. اهمیت این مطالعه از آن جا ناشی می شود که دلبستگی ایمن به عنوان یک نیاز بنیادی روان شناختی، بر رشد هیجانی، اجتماعی و تحصیلی نوجوانان تاثیر مستقیم دارد، در حالی که سبک های ناایمن می توانند زمینه ساز بروز اختلالات روانی شوند. روش پژوهش به صورت توصیفی–همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان مقطع متوسطه شهر مورد مطالعه در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۴ و حجم نمونه ۳۰۰ نفر بود که از طریق نمونه گیری خوشه ای تصادفی انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه سبک های دلبستگی بزرگسالان (RAAS) و پرسشنامه سلامت عمومی (GHQ-۲۸) بود. نتایج نشان داد سبک دلبستگی ایمن رابطه مثبت و معنادار با سلامت روانی دارد (r=۰.۴۷, p<۰.۰۱)، در حالی که سبک های اجتنابی و دوسوگرا رابطه منفی با آن نشان دادند. تحلیل رگرسیون چندگانه نشان داد سه متغیر سبک دلبستگی ایمن، جنسیت (دختر بودن)، و پایه تحصیلی بالاتر ۴۸٪ از واریانس سلامت روانی را تبیین کردند (R²=۰.۴۸). یافته ها بیانگر آن است که دلبستگی ایمن عامل محافظت کننده در برابر اضطراب، افسردگی و ناسازگاری اجتماعی است. بر مبنای نتایج، پیشنهاد می شود مدارس و خانواده ها با تقویت روابط عاطفی ایمن و آموزش مهارت های تنظیم هیجان زمینه ارتقای سلامت روانی دانش آموزان را فراهم سازند.

کلیدواژه ها:

سبک های دلبستگی ، سلامت روان ، دانش آموزان ، جنسیت ، پایه تحصیلی ، روابط مدرسه ای