آموزش مهارت های زندگی در مدارس و تاثیر آن بر رشد شخصی

آموزش مهارت های زندگی در نظام های آموزشی معاصر به عنوان یکی از رویکردهای اساسی در پرورش همه جانبه دانش آموزان شناخته می شود. مهارت های زندگی مجموعه ای از توانایی های روانی اجتماعی هستند که به افراد کمک می کنند تا با چالش های روزمره زندگی به شیوه ای موثر و سازگارانه مواجه شوند. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش آموزش مهارت های زندگی در مدارس و تاثیر آن بر رشد شخصی دانش آموزان انجام شده است. این مطالعه با رویکرد توصیفی تحلیلی و با بهره گیری از منابع کتابخانه ای و پژوهش های پیشین صورت گرفته است. یافته ها نشان می دهد آموزش مهارت هایی نظیر خودآگاهی، تصمیم گیری، حل مسئله، تفکر انتقادی، ارتباط موثر، مدیریت هیجان و مقابله با استرس می تواند به افزایش عزت نفس، مسئولیت پذیری، خودکارآمدی و سازگاری اجتماعی دانش آموزان منجر شود. همچنین نتایج بیانگر آن است که ادغام نظام مند این آموزش ها در برنامه درسی رسمی مدارس می تواند از بروز بسیاری از آسیب های اجتماعی و رفتاری در سنین نوجوانی پیشگیری کند. بر اساس نتایج پژوهش، پیشنهاد می شود سیاست گذاران آموزشی، آموزش مهارت های زندگی را به عنوان یکی از ارکان اصلی تربیت رسمی در مدارس مورد توجه جدی قرار دهند.

کلیدواژه ها:

مهارت های زندگی ، رشد شخصی ، خودآگاهی ، آموزش مدرسه ای ، سازگاری اجتماعی ، سلامت روان