بررسی نقش تربیت عاطفی در توسعه مهارت های خودکنترلی و رفتارهای اجتماعی دانش آموزان در مدارس

تربیت عاطفی به عنوان یکی از ارکان مهم روانشناسی تربیتی، به دانش آموزان کمک می کند تا هیجانات خود را شناسایی، مدیریت و به صورت سازنده بروز دهند. این مهارت ها نه تنها در کنترل رفتارهای فردی بلکه در بهبود تعاملات اجتماعی و موفقیت های تحصیلی نقش اساسی دارند. در محیط مدرسه که دانش آموزان با چالش های گوناگون عاطفی و رفتاری مواجه می شوند، تربیت عاطفی می تواند عاملی موثر در ارتقای سلامت روان و بهبود رفتارهای اجتماعی باشد. این مقاله با مرور پژوهش های مختلف به بررسی نقش تربیت عاطفی در توسعه مهارت های خودکنترلی و رفتارهای اجتماعی دانش آموزان می پردازد. نتایج نشان می دهند که برنامه های تربیت عاطفی می توانند با آموزش مهارت های شناختی- هیجانی، کاهش رفتارهای پرخاشگرانه، افزایش همکاری و همدلی، و بهبود تمرکز تحصیلی، به رشد همه جانبه دانش آموزان کمک کنند. همچنین تاکید بر نقش معلمان و خانواده در فرآیند تربیت عاطفی، چالش ها و راهکارهای بهبود این فرآیند در مدارس نیز مورد بحث قرار گرفته است. این مرور با ارائه یک چارچوب نظری و عملی، به مربیان و سیاست گذاران آموزشی کمک می کند تا برنامه های موثرتری برای تربیت عاطفی دانش آموزان طراحی و اجرا کنند.

کلیدواژه ها:

تربیت عاطفی ، خودکنترلی ، رفتارهای اجتماعی ، مدارس