بررسی رابطه بین کمال گرایی با تاب آوری با نقش میانجی سلامت روان معلمان (مورد مطالعه معلمان مقطع ابتدایی شهر پارس آباد)

هدف این پژوهش بررسی رابطه بین کمال گرایی با تاب آوری با نقش میانجی سلامت روان معلمان (مورد مطالعه معلمان مقطع ابتدایی شهر پارس آباد) است. از نظر روش شناسی تحقیق حاضر توصیفی و پیمایشی است. روش گردآوری اطلاعات در این تحقیق میدانی و ابزار گردآوری اطلاعات پرسشنامه استاندارد بوده است؛ پرسشنامه کمال گرایی هویت و فلت (۱۹۹۱)، تاب آوری پرایاگ و همکاران (۲۰۱۸)، سلامت روان گلدبرگ (۱۹۷۲). جامعه آماری شامل کلیه معلمان مقطع ابتدایی بالغ بر ۵۶۶ معلم در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ مشغول به تدریس بودند که با استفاده از پرسشنامه های استاندارد و معتبر و قابل سنجش داده ها جمع آوری و سپس از طریق معادلات ساختاری به کمک نرم افزارهای لیزرل و SPSS ۲۱ مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته های نتایج نشان داد بین کمال گرایی با تاب آوری رابطه منفی و معناداری وجود داشت. علاوه بر این، بین کمال گرایی با سلامت روان رابطه معکوس و منفی معنادار تایید شده است. همچنین نتایج آزمون مدل ساختاری نیز نشان داد که مدل ارائه شده در خصوص بررسی رابطه بین کمال گرایی با تاب آوری با نقش میانجی سلامت روان معلمان مورد مطالعه معلمان مقطع ابتدایی شهر پارس آباد از نیکویی برازش برخوردار است که در نهایت با ارائه راهکارها و پیشنهادات پژوهشی می توان به معلمان مقطع ابتدایی شهر پارس آباد کمک کرد تا با کمال گرایی خود به شکل موثرتری مقابله کنند و تاب آوری خود را افزایش دهند. این امر در نهایت منجر به بهبود کیفیت آموزش و پرورش و افزایش رضایت شغلی معلمان خواهد شد.

کلیدواژه ها:

کمال گرایی ، تاب آوری ، سلامت روان معلمان