اثربخشی آموزش مهارت های تنظیم هیجان بر نشخوارذهنی و خودمهارگری

تنظیم هیجان به عنوان یکی از مهارت های مهم در رشد روانی- اجتماعی نوجوانان، نقش مهمی در ارتقای توانمندی های روان شناختی آن ها ایفا می کند. هدف پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی آموزش مهارت های تنظیم هیجان بر نشخوار ذهنی و خودمهارگری در نوجوانان دختر بود. پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون - پس آزمون با گروه گواه انجام شد. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان دختر ۱۳ تا ۱۵ ساله مدرسه ناحیه ۲ شهر رشت به تعداد ۴۱۲ نفر در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بود. ۲۲ نفر از دانش آموزان به روش نمونه گیری در دسترس و هدفمند، انتخاب شدند و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۱۱ نفر) و گواه (۱۱ نفر) قرار گرفتند. برای انتخاب آزمودنی ها ابتدا پرسش نامه های نشخوارذهنی (RRS، نولن-هوکسما و مارو، ۱۹۹۱) و خودمهارگری (SCS، تانجنی، ۲۰۰۴) اجرا شد. سپس افراد واجد شرایط به صورت تصادفی در دو گروه قرار گرفتند. گروه آزمایش طی ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای تحت آموزش تنظیم هیجان قرار گرفتند و گروه گواه در انتظار درمان قرار گرفت. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج به دست آمده از مقایسه پس آزمون دو گروه، حاکی از این است که نمرات پس آزمون نشخوار ذهنی گروه آزمایش و گواه تفاوت معناداری دارد، اما در خودمهارگری تفاوت معناداری مشاهده نشد. براساس نتایج، آموزش تنظیم هیجان برای کاهش نشخوار ذهنی نوجوانان پیشنهاد می شود، در حالی که بهبود خودمهارگری نیازمند مداخلات روان شناختی تکمیلی است.

کلیدواژه ها:

آموزش مهارت های تنظیم هیجان ، خودمهارگری ، نشخوار ذهنی