اثر بخشی ذهن آگاهی بر بهزیستی ذهنی مادران دارای کودک با نقص توجه و بیش فعالی

مشکلات رفتاری مرتبط با اختلال نقص توجه و بیش فعالی بر اعضای خانواده تاثیر منفی می گذارد و والدین کودکان مبتلا به نقص توجه و بیش فعالی نسبت به والدین کودکان با رشد طبیعی، میزان بالاتری از استرس والدگری، مشکلات سلامت روان و بهزیستی ذهنی را تجربه می کنند. لذا هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی ذهن آگاهی بر بهزیستی ذهنی مادران دارای کودک مبتلا به نقص توجه و بیش فعالی انجام شد. این پژوهش بر اساس هدف از نوع کاربردی با طرح نیمه آزمایشی همراه با پیش آزمون-پس آزمون با گروه گواه است. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه مادران دانش آموزان با تشخیص اختلال نقص توجه و بیش فعالی در مقطع ابتدایی در مدارس استثنایی منطقه ۲ شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بودند. نمونه پژوهش شامل ۳۰ نفر از این مادران بود که به روش نمونه گیری هدفمند به عنوان نمونه نهایی انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه (هر گروه ۱۵ نفر) قرار گرفتند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه کانرز ویژه معلمان توسط کانرز و همکاران (۱۹۹۹) و مقیاس بهزیستی ذهنی توسط کی یز و ماگیارمو (۲۰۰۳) بود. گروه آزمایش هشت جلسه آموزش ذهن آگاهی به صورت گروهی دریافت کردند و گروه گواه هیچ آموزشی دریافت نکردند. برای تحلیل داده ها از روش آماری تحلیل کوواریانس یک و چندمتغیری استفاده شد. نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که آموزش ذهن آگاهی موجب بهبود بهزیستی ذهنی مادران دارای کودک مبتلا به اختلال نقص توجه و بیش فعالی شده است. بنابراین، می توان نتیجه گرفت که آموزش ذهن آگاهی می تواند به ارتقاء سلامت روانی و پیشگیری از مشکلات روان شناختی مادران دارای کودکان مبتلا به اختلال نقص توجه و بیش فعالی کمک کند.

کلیدواژه ها:

آموزش ذهن آگاهی ، بهزیستی ذهنی ، اختلال نقص توجه و بیش فعال ، مادران