بازخوانی مفهوم ازخودبیگانگی در عصر دیجیتال: پیامدها و راهکارهای تربیتی برای بهزیستی روان شناختی

در عصر دیجیتال، نفوذ فناوری های نوین و شبکه های اجتماعی در زندگی روزمره، باعث تغییرات هویتی و افزایش ازخودبیگانگی در نسل نوجوان و جوان شده است. هدف پژوهش حاضر، ارائه چارچوبی برای ارتقای بهزیستی روان شناختی و بازسازی هویت فرهنگی در فضای دیجیتال بود. این پژوهش به روش مروری انجام شد و شامل بررسی مطالعات ایرانی مرتبط با ازخودبیگانگی، اعتیاد به فضای مجازی، هوش معنوی و بهزیستی روان شناختی بود. داده ها از منابع علمی منتشرشده جمع آوری و با استفاده از تحلیل محتوایی و مقایسه ای تجزیه وتحلیل شد. یافته ها نشان داد که استفاده افراطی از فضای مجازی با افزایش بیگانگی اجتماعی، روانی و فرهنگی همراه است، در حالی که هوش معنوی، حمایت اجتماعی و سواد رسانه ای می توانند نقش میانجی و حفاظتی در کاهش اثرات منفی این فناوری ها داشته باشند. نتایج نشان می دهد که ازخودبیگانگی پدیده ای چندبعدی و تحت تاثیر عوامل فردی، اجتماعی و فرهنگی است. بنابراین، طراحی مداخلات آموزشی و روان شناختی چندسطحی می تواند به کاهش پیامدهای منفی فضای دیجیتال و ارتقای بهزیستی روان شناختی و هویت فرهنگی کمک کند.

کلیدواژه ها:

ازخودبیگانگی ، بهزیستی روان شناختی ، هویت فرهنگی ، فضای دیجیتال ، هوش معنوی