رابطه بهزیستی روانشناختی و میزان تاب آوری با اضطراب امتحان دانش آموزان

هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه بهزیستی روان شناختی و میزان تاب آوری با اضطراب امتحان در دانش آموزان دوره اول متوسطه شهر کرمانشاه بود. این پژوهش از نوع توصیفی–همبستگی بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان دختر دوره اول متوسطه شهر کرمانشاه در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ (N=۲۱۶) بود که از میان آن ها ۶۰ نفر با روش نمونه گیری تصادفی چندمرحله ای انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفاده شامل مقیاس اضطراب امتحان ساراسون (۱۹۷۸)، مقیاس بهزیستی روان شناختی ریف (۱۹۸۹) و مقیاس تاب آوری کانر و دیویدسون (۲۰۰۳) بودند. داده ها با استفاده از همبستگی پیرسون و رگرسیون چندمتغیره تحلیل شدند. نتایج نشان داد بین بهزیستی روان شناختی و تاب آوری با اضطراب امتحان رابطه منفی و معنادار وجود داشت؛ به طوری که با افزایش بهزیستی روان شناختی و تاب آوری، میزان اضطراب امتحان کاهش یافت. همچنین تحلیل رگرسیون نشان داد بهزیستی روان شناختی قوی ترین پیش بینی کننده اضطراب امتحان بود و از میان مولفه های آن، تسلط بر محیط و خودمختاری بیشترین نقش را در پیش بینی اضطراب امتحان ایفا کردند. یافته ها بیانگر اهمیت مولفه های مثبت روان شناختی در کاهش اضطراب امتحان و ضرورت طراحی برنامه های آموزشی برای ارتقای بهزیستی و تاب آوری دانش آموزان هستند.

کلیدواژه ها:

بهزیستی روان شناختی ، تاب آوری ، اضطراب امتحان ، سلامت روان ، دانش آموزان