تاثیر طلاق والدین بر تحصیل دانش آموزان ابتدایی

نهاد خانواده در دنیای کنونی به طور گسترده ای طلاق را تجربه می کند. تغییرات خانواده و افزایش نرخ طلاق در جامعه ایران نیز نگرانی های اجتماعی را به وجود آورده است. مسئله طلاق، به ویژه به جهت پیامدهای نظیر افسردگی، پرخاشگری، افت تحصیلی، بزهکاری، رشد اجتماعی که برای فرزندان طلاق در پی دارد و آینده آنان را متاثر می سازد، بسیار حائز اهمیت است. پژوهش حاضر با هدف بررسی تجربیات زیسته ی دانش آموزان ابتدایی که والدینشان طلاق گرفته اند و تاثیر این رخداد بر وضعیت تحصیلی آنان انجام شد. این مطالعه از رویکرد کیفی و راهبرد پدیدارشناسی استفاده کرده است تا ابعاد پنهان و عمیق اثرات طلاق بر فرآیند یادگیری، انگیزش و سازگاری اجتماعی کودکان آشکار شود. جامعه آماری شامل ۱۵ دانش آموز ابتدایی (۸ دختر و ۷ پسر)، ۸ معلم و مشاور، و ۴ والد بود. داده ها از طریق مصاحبه نیمه ساختاریافته و مشاهده غیرمستقیم گردآوری و با تحلیل مضمون بررسی شدند. یافته ها نشان داد که طلاق والدین موجب بروز موانع روانی-عاطفی، افت انگیزه تحصیلی، کاهش تمرکز، دشواری های ارتباطی با همسالان و معلمان، و ناهماهنگی در حمایت های آموزشی می شود. تمایلات رفتاری متضاد، افت اعتماد به نفس و اضطراب نیز از مضامین شایع بود. نتایج پیشنهاد می کند مدارس برنامه های حمایتی چندبعدی با همکاری مشاوران، معلمان و خانواده ها طراحی کنند.

کلیدواژه ها:

طلاق والدین ، عملکرد تحصیلی ، دانش آموزان ابتدایی