بررسی تاثیر تمرینات نروپلاستیسیته بر عملکرد شغلی و توسعه منابع انسانی معلمان ابتدایی در مدارس شهری ناحیه ۲ شهرستان ساری

افزایش فشارهای روانی و فرسودگی شغلی معلمان در مدارس ابتدایی شهری، ایران چالشی جدی برای کیفیت آموزش محسوب می شود. این پژوهش با هدف بررسی تاثیر تمرینات شناختی حرکتی مبتنی بر نوراپلاستیسیته بر عملکرد شغلی، کاهش استرس و توسعه منابع انسانی معلمان از طرح نیمه تجربی تک گروهی پیش آزمون-پس آزمون استفاده کرد. نمونه شامل ۱۵۰ معلم (۱۰۹ زن، ۴۱ مرد) بود. مداخله ۲۴ جلسه ای شامل تمرینات حافظه کاری، جورچین، گروه سرود، هماهنگی چشم-دست و تعادل بود. داده ها با پرسشنامه های IWPQ و HRDQ و اندازه گیری زیستی BDNF جمع آوری شدند. یافته ها نشان داد که عملکرد شغلی از ۳.۹۴ به ۴.۱۸، سطح BDNF از ۲۶۱ به ۲۹۳ و توسعه منابع انسانی از ۳.۱۹ به ۳.۴۷ به طور معناداری افزایش یافتند (p < ۰.۰۰۱). اندازه اثرها از متوسط تا بزرگ بودند (d=۰.۵۳۸ تا ۱.۸۸۱). این مداخله با تقویت کارکردهای اجرایی و انعطاف پذیری عصبی، راهکاری علمی و کاربردی برای توانمندسازی معلمان و ارتقای پایدار منابع انسانی در نظام آموزشی ایران مطرح می کند.

کلیدواژه ها:

تمرینات نوراپلاستیسیته ، عملکرد شغلی معلمان ، توسعه منابع انسانی ، آموزش و پرورش ، محیط آموزشی شهری