تاثیر ارتباطات بین فردی کلامی - غیر کلامی بر وفاداری و رضایتمندی گردشگران اقامتگاههای تفریحی و بوم گردی در استان گیلان

اهداف این پژوهش بررسی چگونگی و سنجش ارتباطات بین فردی کلامی - غیر کلامی و رضایت گردشگران بر وفاداری گردشگران و تبیین نقش رضایت گردشگران در تاثیر ارتباطات بین فردی کلامی - غیر کلامی بر وفاداری گردشگران می باشد. روش این پژوهش از لحاظ هدف، کاربردی و از لحاظ جمع آوری داده ها، توصیفی - پیمایشی (میدانی)، از لحاظ زمانی از نوع مقطعی و از لحاظ نوع داده ها کمی است. جامعه آماری این پژوهش گردشگران مراجعه کننده به اقامتگاه های بوم گردی در استان گیلان در بهار و تابستان سال ۱۴۰۲ است. بر اساس فرمول کوکران حجم نمونه ۳۳۸ نفر می باشد. به منظور نمونه گیری از روش نمونه گیری خوشه ای استفاده شده است. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه استاندارد شده می باشد. برای تجزیه و تحلیل اطلاعات نرم افزار SPSS۲۶ مورد استفاده قرار گرفته است. به منظور بررسی فرضیه پژوهش با استفاده از مدل یابی معادلات ساختاری به روش کمترین مربعات جزئی از نرم افزار SmartPLS۳ استفاده شده است که شامل دو بخش مدل اندازه گیری و مدل ساختاری می باشد. روایی و پایایی سوالات پرسشنامه قابل قبول می باشد. نتایج نشان می دهد که بیشترین تعداد پاسخگویان خانم با محدوده سنی بین ۴۰ تا ۵۰ سال دارای تحصیلات لیسانس، مجرد، با تعداد دفعات مراجعه به مکان تفریحی ۱ بار می باشند. میانگین متغیرهای ارتباطات کلامی و غیر کلامی از نظر پاسخگویان از حد متوسط بالاتر است. همچنین میانگین متغیرهای رضایت مشتری و وفاداری مشتری از نظر پاسخگویان از حد زیاد بالاتر است. نتایج بررسی فرضیه های این پژوهش همچنین نشان می دهد که ارتباطات کلامی و غیر کلامی بر رضایت مشتری تاثیر مثبت و معنادار داشته و ارتباطات بین فردی بر وفاداری مشتری تاثیر مثبت و معنادار نداشته و این تاثیر از طریق نقش میانجی رضایتمندی گردشگران است. در نهایت پیشنهادهایی جهت ارتقای میزان هر یک از متغیرهای پژوهش برای مدیران و کارکنان اقامتگاه های بوم گردی استان گیلان ارائه گردید.

کلیدواژه ها:

ارتباطات بین فردی ، اقامتگاه بوم گردی ، رضایت مشتری ، وفاداری مشتری