رابطه رضایت جنسی با سازگاری زناشویی با استفاده از مدل وابستگی متقابل عامل-شریک (APIM) در مردان مبتلا به دیابت و همسران آنها

هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه رضایت جنسی با سازگاری زناشویی در مردان مبتلا به دیابت و همسران آنان با استفاده از مدل وابستگی متقابل عامل شریک (Actor-Partner Interdependence Model; APIM) بود. در این مدل تاثیر متقابل رضایت جنسی هر یک از زوجین بر سازگاری زناشویی خود و همسرشان مورد بررسی قرار گرفت. روش پژوهش از نوع توصیفی همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه زوجین دارای مرد مبتلا به دیابت نوع ۲ مراجعه کننده به مراکز دیابت شهر... در سال ۱۴۰۴ بود. از میان آنها ۳۰۵ زوج به روش در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه رضایت جنسی لارسون (۱۹۸۸) و پرسشنامه سازگاری زناشویی اسپانیر (۱۹۷۶) بود. داده ها با استفاده از نرم افزارهای SPSS ۲۳ و AMOS ۲۳ و به کارگیری مدل APIM تحلیل شدند. نتایج نشان داد که مدل مفهومی پژوهش از برازش مطلوبی برخوردار است (RMSEA=۰.۰۴۳، CFI=۰.۹۸۲). اثر عامل (Actor Effect) برای مردان (B=۰.۴۱, p<۰.۰۰۱) و زنان (B=۰.۴۶, p<۰.۰۰۱) و اثر شریک (Partner Effect) برای مردان (B=۰.۲۵, p<۰.۰۱) و زنان (B=۰.۲۸, p<۰.۰۱) همگی مثبت و معنادار بودند. بدین معنا که رضایت جنسی هر فرد نه تنها سازگاری زناشویی خودش را افزایش می دهد بلکه موجب ارتقای سازگاری زناشویی همسر نیز می شود. یافته ها نشان داد که رضایت جنسی نقش تعیین کننده ای در بهبود سازگاری زناشویی زوجین دارد و روابط زناشویی را در بافت بیماری مزمن دیابت تحت تاثیر متقابل قرار می دهد. بنابراین مداخلات روان شناختی در بیماران دیابتی باید با رویکرد زوج محور و با توجه به تاثیرات متقابل عاطفی و جنسی طراحی شوند.

کلیدواژه ها:

رضایت جنسی ، سازگاری زناشویی ، مدل وابستگی متقابل عامل - شریک (APIM) ، دیابت ، زوجین