بررسی رابطه سازگاری زناشویی والدین با سلامت روان فرزندان دختر مقطع متوسطه دوره دوم شهر زابل

هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه سازگاری زناشویی والدین با سلامت روان فرزندان دختر مقطع متوسطه دوره دوم شهر زابل بود. روش تحقیق توصیفی و از نوع همبستگی می باشد. جامعه آماری در این تحقیق شامل کلیه والدین و فرزندان دختر مقطع دبیرستان شهر زابل بود. با توجه به حجم جامعه، به منظور برآورد حجم نمونه انتخاب شده در این پژوهش با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی ساده تشکیل می دهد. نمونه آماری این پژوهش ۱۵۰ دانش آموز دختر مقطع متوسطه و والدین آنها بود. ابزار مورد استفاده در این پژوهش مقیاس سلامت روانی ۲۸-GHQ و مقیاس DAS بود. یافته های پژوهش نشان داد رضایت زناشویی مادران بر افزایش شادکامی فرزندان دختر تاثیر دارد. رضایت همبستگی زوجی بر سلامت روان فرزندان دختر تاثیر نسبتا بالایی دارد. توافق زوجی بر سلامت روان فرزندان دختر تاثیر زیادی دارد. ابراز محبت بر سلامت روان فرزندان دختر تاثیر بالایی دارد.

کلیدواژه ها:

سازگاری زناشویی ، سلامت روان ، فرزندان دختر ، مقطع متوسطه دوره دوم