رابطه بین کیفیت سود و کارایی سرمایه گذاری شرکت ها با نقش تعدیل کنندگی محدودیت مالی و نگهداشت وجه نقد

هدف پژوهش حاضر بررسی اثر تعدیل کنندگی محدودیت مالی و نگهداشت وجه نقد بر رابطه بین کیفیت سود و کارایی سرمایه گذاری شرکت ها می باشد. پژوهش حاضر از منظر نتیجه اجرای آن یک پژوهش کاربردی از منظر هدف اجرا یک پژوهش تحلیلی به روش همبستگی از منظر منطق اجرا یک پژوهش قیاسی استقرایی و از منظر بعد، زمانی یک پژوهش طولی پس رویدادی است. در راستای هدف پژوهش داده های ۱۷۹ شرکت پذیرفته شده در بورس در طی بازه ۱۳۹۷ تا ۱۴۰۲ جمع آوری و فرضیه های پژوهش با الگوی رگرسیون حداقل مربعات معمولی (الگوی پانل دیتا) مورد آزمون قرار گرفتند. همچنین برای اندازه گیری کیفیت سود از داده های ۱۳۹۳ تا ۱۴۰۱ نیز استفاده شده است. نتایج نشان داد که بین کیفیت سود و کارایی سرمایه گذاری رابطه مستقیم و معناداری وجود دارد که در حضور متغیر محدودیت مالی این رابطه تضعیف می شود. نتایج همچنین نشان داد که نگهداشت وجه نقد بر ارتباط بین کیفیت سود و کارایی سرمایه گذاری تاثیر ندارد. نتایج نشان می دهد که شرکت هایی که با محدودیت های مالی مواجه هستند حتی در صورت برخورداری از کیفیت سود بالا ممکن است نتوانند به کارایی مطلوب در سرمایه گذاری دست یابند. از سوی دیگر نگهداشت وجه نقد به عنوان یک متغیر دیگر نتوانست نقش تعدیل کنندگی معناداری بر رابطه بین کیفیت سود و کارایی سرمایه گذاری ایفا کند. این یافته ها بیانگر این است که نقدینگی موجود در شرکت ها به تنهایی نمی تواند اثر تعدیل کننده ای در ارتباط بین کیفیت سود و کارایی سرمایه گذاری داشته باشد. بنابراین مدیران مالی باید به این نکته توجه داشته باشند که علاوه بر ارتقاء کیفیت سود، مدیریت صحیح محدودیت های مالی نیز برای بهبود کارایی سرمایه گذاری ضروری است.

کلیدواژه ها:

محدودیت مالی ، نگهداشت وجه نقد ، کیفیت سود ، کارایی سرمایه گذاری