معناشناسی حق امنیت و حیات در آثار شهریار مندنی پور

حقوق بشر یک مفهوم کلی و جهانی است که بر مبنای آن دنیایی آرمانی در سایه عدالت متصور می شود. دنیایی که انسان ها را به انسانیت و اخلاق، شرافت و مردانگی و دیگر فضایل اخلاقی سوق می دهد. اعلامیه جهانی حقوق بشر شامل یک مقدمه و سی اصل است که در نیمه اول قرن بیستم به تصویب کشورهای عضو سازمان ملل متحد رسید. شهریار مندنی پور از جمله نویسندگان مدرنی است که با آفریدن داستان های کوتاه و رمان هایی عمیق و پیچیده و چند لایه نام خود را به عنوان نویسنده ای پیشرو به تثبیت رسانده است. او با ذهنیتی مدرن به سر وقت آفریدن شخصیت ها و موضوعات داستان هایش می رود. او در آثارش هم جزئیات جسمانی و هم جزئیات روانی انسان ها را مورد توجه قرار می دهد. در این پژوهش سعی شده با شیوه توصیفی-تحلیلی و با استناد به مفاد گانه حقوق بشر موضع نگرش شهریار مندنی پور در ارتباط با مسائل حقوق بشر آشکار گردد. نتایج این پژوهش حاکی از آن است که اصلی ترین نمودهای حقوق بشر در آثار مندنی پور، اصول مربوط به حق حیات و حق آزادی و حق امنیت می باشد. در طول پژوهش به بررسی نمونه هایی از این سی دست در آثار این نویسنده پرداخته می شود.

کلیدواژه ها:

حقوق بشر ، حق امنیت ، حق حیات ، شهریار مندنی پور