شناسایی ابعاد توسعه ورزش و سلامت در دانشگاه های علوم پزشکی کشور

هدف از انجام پژوهش حاضر طراحی مدل توسعه ورزش و سلامت در دانشگاه های علوم پزشکی کشور بود. روش انجام پژوهش حاضر، روش کیفی بود که برای ساخت مدل مفهومی پژوهش از روش نظریه داده بنیاد استفاده شد. جامعه آماری شامل اساتید رشته مدیریت ورزشی، مدیران و کارشناسان صاحب نظر در دانشگاه های علوم پزشکی و سازمان های ورزشی و مربیان و مدرسین تربیت بدنی در دانشگاه های علوم پزشکی بودند. نمونه گیری به صورت هدفمند انجام شد که با ۱۴ مصاحبه اشباع نظری صورت گرفت. ابزار پژوهش مصاحبه نیمه ساختاریافته بود که نتایج توسط کدگذاری باز، محوری و انتخابی تحلیل گردید. در بخش عوامل علی تعداد ۱۳ مقوله فرعی بدست آمد که در ۴ مقوله اصلی، فردی، مدیریتی، سلامتی و زیربنایی قرار گرفت؛ در بخش عوامل زمینه ای تعداد ۴۵ مقوله فرعی بدست آمد که در ۷ مقوله اصلی زمینه های فردی و خانوادگی، جایگاه بانوان، زمینه های اقتصادی، زمینه های ساختاری، زمینه های زیرساختی و تجهیزاتی، زمینه های مدیریتی و حمایتی قرار گرفت؛ در بخش عوامل مداخله گر تعداد ۳۴ مقوله فرعی بدست آمد که در ۸ مقوله اصلی فعالیت های اطلاعاتی و رسانه ای، سازمانی، فعالیت های ترغیبی، صحه گذاری، نیروی انسانی، برنامه آموزشی و درسی و نظارت و ارزشیابی قرار گرفت؛ در بخش راهکارها تعداد ۴۳ مقوله فرعی بدست آمد که در ۹ مقوله اصلی اماکن و تجهیزات ورزشی، رویداد، نیروی انسانی، برنامه ریزی، کنترل و ارزیابی، فرهنگ سازی و اطلاع رسانی، ارتباطات، مالی و تشویقی قرار گرفت؛ در بخش پیامدها نیز تعداد ۲۴ مقوله فرعی بدست آمد که در ۵ مقوله اصلی، روانی، اجتماعی، جسمانی و مهارتی، تربیتی و اخلاقی و آموزشی قرار گرفت. نتایج این تحقیق می تواند به غنای علمی این حوزه کمک های شایانی بکند. به صورت کاربردی نیز نتایج این تحقیق می تواند به عنوان نقشه راهی در اختیار سازمان های ذی ربط مانند وزارت بهداشت و کلیه دانشگاه های علوم پزشکی قرار گیرد و مدیران از آن در جهت توسعه ابعاد مختلف ورزش در بین تمامی اعضای دانشگاه های علوم پزشکی مانند دانشجویان، مدیران، کارکنان، پرستاران و... بهره گیرند.

کلیدواژه ها:

برنامه ریزی ، دانشگاه علوم پزشکی ، ورزش ، ورزش همگانی ، ورزش دانشجویی