تجلی کیفیت محیط طراحی مجتمع های فرهنگی تفریحی با رویکردی نوین

با توجه به رشد صنعت در جوامع و گسترش شهرنشینی و در نتیجه گسترش بلند مرتبه سازی بدلیل کمبود زمین و بالا رفتن هزینه های ساخت شاهد ایجاد ساختمان های خشک و بی روح در شهرها هستیم که با روحیات انسانی سازگار نیست و از آنجا که بزرگ ترین دغدغه معماری طراحی برای انسان و مطابق با نیاز روحی و جسمی انسان می باشد ما به یک مفهومی در معماری بنام کیفیت محیط می رسیم که تامین کننده این دغدغه بشری می باشد. هدف از انجام این پژوهش بررسی پارامترهای اصلی و مهم در ارتقاء کیفیت محیط در فضای شهری می باشد. پژوهش حاضر از لحاظ روش گردآوری اطلاعات توصیفی – پیمایشی محسوب می شود. جمع آوری داده ها نیز با روش ترکیبی کیفی و کمی صورت گرفته که جمع آوری داده های کیفی از طریق تحلیل محتوای متون و با کسب نظر خبرگان انجام و داده های کمی نیز از طریق پرسشنامه گردآوری شده است. نتایج پژوهش نشان می دهد کیفیت محیط شهری برایندی از شاخص های زیبایی شناختی و زیست محیطی و عملکردی می باشد و این عوامل با درصد بالایی مورد اقبال افراد مورد پژوهش قرار گرفته است.

کلیدواژه ها:

کیفیت محیط ، کیفیت زندگی ، فضای شهری ، رضایتمندی شهروندان