تحلیل نقش خود تعیین گری و پیوند با مدرسه در ارتقای سرزندگی تحصیلی دانش آموزان با رویکرد پایداری اجتماعی شهری

پژوهش حاضر با هدف تحلیل نقش خود تعیین گری و پیوند با مدرسه در ارتقای سرزندگی تحصیلی دانش آموزان با تاکید بر رویکرد پایداری اجتماعی شهری انجام شد. بر اساس این رویکرد مدرسه به عنوان یکی از نهادهای بنیادین شهری در تقویت سرمایه اجتماعی، ارتقای کیفیت زندگی و تربیت شهروندان توانمند نقش اساسی ایفا می کند؛ از این رو شناسایی عوامل روان شناختی و ارتباطی موثر بر سرزندگی تحصیلی از منظر توسعه اجتماعی شهری اهمیت دارد. این مطالعه به روش توصیفی همبستگی اجرا شد. جامعه آماری شامل دانش آموزان دختر دوره متوسطه اول منطقه آزاد کیش در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود که از میان آنان ۱۵۰ نفر با روش نمونه گیری خوشه ای تصادفی انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه سرزندگی تحصیلی دهقانی زاده و حسین چاری (۱۳۹۱)، خود تعیین گری گاردیا و همکاران (۲۰۰۰) و پیوند با مدرسه رضایی شریف و همکاران (۱۳۹۳) بود. تحلیل داده ها با استفاده از رگرسیون چندگانه سلسله مراتبی نشان داد که مولفه های نیاز به استقلال و نیاز به شایستگی در بعد خود تعیین گری و همچنین مولفه های دلبستگی به معلم، دلبستگی به مدرسه، مشارکت در مدرسه و تعهد به مدرسه، پیش بینی کننده مثبت و معنادار سرزندگی تحصیلی هستند (p=۰/۰۰۱). نتایج مطالعه بر اهمیت توجه به توانمندسازی روان شناختی و تقویت پیوند دانش آموز با مدرسه به عنوان راهبردهایی موثر در ارتقای سرزندگی تحصیلی و به طور گسترده تر به عنوان بخشی از الزامات پایداری اجتماعی شهری تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

سرزندگی تحصیلی ، خود تعیین گری ، پیوند با مدرسه ، پایداری اجتماعی شهری ، سرمایه اجتماعی