واکاوی تجلی اصول معماری پایدار در خانه های تاریخی شیراز نمونه موردی: خانه فروغ الملک

هدف این پژوهش واکاوی تطبیقی تجلی اصول معماری پایدار در خانه های تاریخی شیراز با تمرکز بر خانه فروغ الملک به عنوان نمونه ای شاخص از معماری دوره قاجار است. این مطالعه با به کارگیری روش تحقیق توصیفی-تحلیلی و با اتکا به مطالعات میدانی و اسناد کتابخانه ای، در پی پاسخ به این پرسش است که راهکارهای به کاررفته در معماری سنتی مناطق گرم و خشک چگونه می تواند در توسعه معماری پایدار معاصر بازتعریف و تطبیق داده شود. یافته ها نشان می دهد که این بنا با بهره گیری هوشمندانه از سامانه های غیرفعال تهویه بادگیر، حیاط مرکزی، زیرزمین و مدیریت انرژی از طریق مصالح بومی با ظرفیت حرارتی بالا و نیز جهت گیری اقلیمی و کاربرد عناصر تزئینی-کارکردی توانسته است مقدار قابل توجهی در مصرف انرژی صرفه جویی نموده و شرایط آسایش را بدون استفاده از انرژی های تجدیدپذیر ایجاد کند. این پژوهش نتیجه می گیرد که بازخوانی انتقادی معماری سنتی نه به معنای تقلید صوری، بلکه درک و استفاده از ترفندهای اقلیمی می تواند معماری امروز ما را بهبود بخشد و معماری پایدار با حداقل مصرف انرژی را به ساکنان هدیه دهد.

کلیدواژه ها:

معماری پایدار ، خانه های تاریخی شیراز ، خانه فروغ الملک ، معماری سنتی ایرانی ، پایداری محیطی