اثر بخشی برنامه کاهش اضطراب و ارتقاء تاب آوری مادران بر تنظیم شناختی هیجان و گرایش به خودکشی نوجوانان

خودکشی یکی از علائم خطر و شاخص های کاهش سلامت روان است و آمار آن در بین نوجوانان سراسر جهان رو به افزایش است. از سویی دیگر تحقیقات زیادی حاکی از نقش مهم تنظیم هیجان در توسعه علائم پریشانی روانی در بین نوجوانان است و نشان می دهد که راهبردهای تنظیم شناختی هیجان می تواند با رفتارهای خودکشی مرتبط باشد. پژوهش حاضر با هدف اثر بخشی آموزش برنامه کاهش اضطراب و ارتقای تاب آوری مادران بر تنظیم شناختی هیجان و گرایش به خودکشی نوجوانان صورت گرفته است. در این پژوهش طرح نیمه آزمایشی به صورت پیش آزمون- پس آزمون با دو گروه کنترل و آزمایش بکار برده شده است. پس از اتمام جلسات آموزشی و گرفتن پس آزمون داده ها با استفاده از روش تحلیل کوواریانس و آزمون های کولموگروف-اسمیرنوف و لون تجزیه و تحلیل شد. نتایج بیانگر آن است که آموزش برنامه کاهش اضطراب و ارتقاء تاب آوری مادران می تواند بر کاهش گرایش به خودکشی نوجوانان و تنظیم شناختی هیجان در آن ها موثر باشد.

کلیدواژه ها:

گرایش به خودکشی ، تنظیم شناختی ، هیجان ، اضطراب ، تاب آوری ، مادران