تاثیر سبک های فرزندپروری والدین بر نگرش جوانان نسبت به ازدواج رویکردی روان شناختی

هدف پژوهش حاضر بررسی نقش سبک های فرزندپروری والدین در شکل گیری نگرش جوانان نسبت به ازدواج از منظر روان شناسی تربیتی است. خانواده به عنوان نخستین نهاد اجتماعی نقش بنیادینی در رشد، روانی هیجانی و اجتماعی فرزندان ایفا می کند. سبک های فرزندپروری به ویژه در دوران کودکی و نوجوانی تاثیرات ماندگاری بر نگرش ها و رفتارهای بزرگ سالی، از جمله نگرش به ازدواج بر جای می گذارند. این مطالعه با استفاده از روش توصیفی همبستگی و با مشارکت ۲۰۰ دانشجوی مجرد دانشگاه های تهران انجام شد. ابزارهای گردآوری داده شامل پرسشنامه سبک های فرزندپروری بامریند و پرسشنامه نگرش به ازدواج براتی و ثنایی بود. نتایج تحلیل رگرسیون چندگانه نشان داد که سبک فرزندپروری مقتدرانه با نگرش مثبت و واقع گرایانه به ازدواج رابطه معنادار مثبت دارد در حالی که سبک مستبدانه و سهل گیرانه با نگرش منفی و غیر واقع گرایانه به ازدواج همبستگی دارند. یافته های این تحقیق بر اهمیت آموزش والدین و مشاوره های خانواده در جهت تربیت سالم و تقویت آمادگی روانی جوانان برای ازدواج تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

سبک فرزندپروری ، نگرش به ازدواج ، جوانان ، سلامت روان ، روان شناسی خانواده