بررسی رابطه ی بین معنای تحصیلی با یادگیری خودراهبر دانش آموزان دختر متوسطه اول شهر قم

هدف پژوهش حاضر پیش بینی یادگیری خودراهبر بر اساس معنای تحصیلی در دانش آموزان دختر متوسطه اول شهر قم بود. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دختر متوسطه اول شهر قم در سال ۱۴۰۴-۱۴۰۳ به تعداد ۱۷۱۵۰ نفر بودند که از طریق فرمول کوکران حجم نمونه ۲۱۰ نفر تعیین و به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای انتخاب شدند. برای جمع آوری داده های مورد نیاز از پرسشنامه معنای تحصیل - هندرسون-کینگ و اسمیت (۲۰۰۶) و مقیاس یادگیری خودراهبر فیشر و همکاران (۲۰۰۱) استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون استفاده شد. نتایج حاصل از ضریب همبستگی نشان داد که بین کل مقیاس معنای تحصیلی و ابعاد آن با یادگیری خودراهبر رابطه مثبت و معناداری وجود دارد همچنین نتایج حاصل از اجرای رگرسیون چندگانه نشان داد که از بین ابعاد معنای تحصیلی، تغییرات دنیای پیرامون قادر به پیش بینی یادگیری خودراهبر می باشد.

کلیدواژه ها:

معنای تحصیلی ، یادگیری خودراهبر ، دانش آموزان دختر متوسطه اول شهر قم