خلق مزیت رقابتی پایدار در کسب وکارها با رویکرد مدیریت دانش تکنولوژی

با شروع قرن ۲۱، با ثباتی، پویایی و تغییرپذیری دورنمای رقابتی، ماهیت بنیادی رقابت را تغییر می دهد. در چنین محیط رقابتی هیجان انگیز، یادگیری تکنولوژی نقش مهمی را در موفقیت رقابتی شرکت ها و سازمان ها و موسسات اجرایی ایفاء می کند. این نقش دارای اهمیت بسیار زیادی می باشد. چرا که: یادگیری تکنولوژی به صورت فزاینده ای با توانایی پیشرفت شرکت، توانایی حفظ و بهره گیری از ظرفیت ها و پتانسیل های درونی شرکت و پویایی آن مرتبط می باشد. ظرفیت ها و پتانسیل های درونی پویا اساس بهره گیری های رقابتی می باشند. شرکت و سازمان ها تلاش می کنند تا بهره های رقابتی که برای مدت زمان طولانی پایدار باشند را به دست آورند. هر چند دست یافتن به آن مشکل به نظر می رسد. لذا توانایی ایجاد، حفظ و بهره گیری از مزیت های رقابتی، در ارزش گذاری و بالابردن سهم شرکت ها در عرصه های رقابتی بسیار مهم می باشد. در مقاله حاضر به طور خاص به بررسی اهمیت کاربرد یادگیری تکنولوژی و مدیریت دانش برای رشد و توسعه عملکرد شرکت در محیط رقابتی پایدار پرداخته و با مرور استنادی اما مختصر بر ادبیات موضوعی مربوط به شناسایی، خلق و استفاده از مزیت رقابتی پایدار از طریق مدیریت دانش تکنولوژی به ارائه الگویی به منظور شناسایی، خلق و استفاده از مزیت رقابتی پایدار در سازمان ها پرداخته شده است. در این الگو ارائه شده بیان می کنیم که دانش تکنولوژی به عنوان اساس رشد اقتصادی و مزیت رقابتی سازمان ها و شرکت معرفی شده، دانش تکنولوژی و یادگیری تکنولوژی به عنوان اصلی ترین منبع رشد اقتصادی در درازمدت مورد تاکید قرار گرفته است. لذا در الگوی ارائه شده شرکت ها و سازمان ها از طریق یادگیری تکنولوژی، دانش تکنولوژیکی را از طریق منابع داخلی و بیرونی، ایجاد کرده و از طریق دانش تکنولوژیکی شرکت ها می توانند این توانایی را در خود به وجود آورده به صورت یک عامل پیشتاز در نوآوری استفاده کرده و نهایتا منجر به مزیت رقابتی پایدار گردد.

کلیدواژه ها:

مدیریت دانش ، یادگیری تکنولوژی ، مزیت رقابتی پایدار ، عملکرد استراتژیک