بررسی تاثیر رهبری تحول آفرین بر قابلیت تغییر سازمانی از طریق متغیر میانجی اعتماد در رهبری

این تحقیق به بررسی تاثیرات رهبری تحول آفرین بر قابلیت تغییر سازمانی از طریق متغیر میانجی اعتماد در رهبری پرداخته است. ابزار جمع آوری داده ها در این پژوهش پرسشنامه می باشد که از طریق طیف لیکرت نمره دهی شده است و پایایی آن از طریق آلفا کرونباخ سنجیده شد. برای سنجش متغیر قابلیت تغییر سازمانی از طریق پرسشنامه ادکار (۲۰۰۷)، متغیر اعتماد در رهبری از طریق پرسشنامه والومبا و همکاران (۲۰۰۸) با ۲ مولفه (اعتماد مبتنی بر افشاگری، اعتماد مبتنی بر اتکا) و متغیر رهبری تحول آفرین از طریق پرسشنامه دای و همکاران (۲۰۱۳) استفاده گردیده است. روش پژوهش حاضر، تحلیل توصیفی داده های پژوهش و تحلیل استنباطی می باشد با استفاده از آزمون های پارامتریک و ناپارامتریک (به وسیله نرم افزار SPSS۲۲ و PLS)، مورد سنجش قرار گرفت. نتایج تحقیق نشان داد که متغیر رهبری تحول آفرین دارای بیشترین ضریب اثر کل بر اعتماد مبتنی بر افشاگری می باشد.

کلیدواژه ها:

رهبری تحول آفرین ، قابلیت تغییر سازمانی ، اعتماد در رهبری