ارزیابی تجارب بازآفرینی شهری هوشمند از منظر رویکرد اجتماع محور

این پژوهش به بررسی و تحلیل تجربیات بازآفرینی شهری هوشمند با رویکرد اجتماع محور در سطح بین المللی می پردازد. هدف اصلی پژوهش، شناسایی میزان تحقق ابعاد اجتماع محوری، نحوه توانمندسازی شهروندان و کارکرد کنش جمعی در پروژه های شاخص از قاره های مختلف و استخراج درس های قابل کاربرد برای بازآفرینی شهری است. اهمیت پژوهش از آنجا ناشی می شود که بازآفرینی شهری هوشمند نه تنها نیازمند به کارگیری فناوری و مدیریت شهری موثر است، بلکه مستلزم مشارکت فعال و سازمان یافته جامعه محلی برای تحقق توسعه پایدار می باشد. روش تحقیق کیفی و توصیفی–تحلیلی است و داده ها از طریق مطالعه اسنادی و تحلیل محتوای شش پروژه شاخص از اروپا، آسیا، آمریکای شمالی، آمریکای جنوبی، آفریقا و اقیانوسیه جمع آوری شد. فرآیند تحلیل با کدگذاری سه مرحله ای (باز، محوری و انتخابی) بر اساس رویکرد Strauss & Corbin انجام گردید و نتایج با استفاده از نظریه توانمندسازی فریدمن و نردبان مشارکت آرنشتاین تفسیر شد. یافته ها نشان می دهد پروژه هایی که بیشترین موفقیت را در بعد اجتماع محوری داشته اند، پروژه های آمریکای شمالی و اروپایی هستند که توانسته اند مشارکت فعال شهروندان، شبکه های محلی و فرایندهای مشورت عمیق را به شکلی نظام مند پیاده سازی کنند. نتایج حاکی از آن است که فرایندهای مشورت، کارگاه های تعاملی و شبکه های محلی، موثرترین ابزارها برای تحقق کنش جمعی، تصمیم گیری مشارکتی و بازتوزیع نسبی قدرت در پروژه های شهری هستند.

کلیدواژه ها:

بازآفرینی شهری ، هوشمندی ، رویکرد اجتماع محور