تاب آوری در شرایط بحران و مدیریت دانش آموزان برای جلوگیری از افت تحصیلی

شرایط بحرانی نظیر همه گیری بیماری ها، بلایای طبیعی، جنگ ها و ناآرامی های اجتماعی، نظام های آموزشی جهان را با چالش های بی سابقه ای مواجه ساخته است. یکی از جدی ترین این چالش ها، «افت تحصیلی» دانش آموزان به دلیل اختلال در روند معمول آموزش است. این مقاله با هدف تبیین مفهوم «تاب آوری آموزشی» در شرایط بحران و ارائه راهکارهای عملی برای مدیریت دانش آموزان به منظور جلوگیری از افت تحصیلی تدوین شده است. در این راستا، ابتدا مبانی نظری تاب آوری در بحران و عوامل موثر بر افت تحصیلی مورد بررسی قرار می گیرد. سپس، چالش های خاص محیط های آموزشی در بحران ها تحلیل شده و یک چارچوب جامع مدیریتی مشتمل بر راهبردهای روان شناختی-اجتماعی، آموزشی-تربیتی، فناورانه و خانوادگی-اجتماعی ارائه می شود. این چارچوب بر پایه تقویت سرمایه های روان شناختی (امید، خوش بینی، خودکارآمدی، تاب آوری)، انعطاف پذیری در روش های تدریس، عدالت آموزشی، پایش مستمر و مشارکت همه ی ذی نفعان استوار است. نتیجه گیری مقاله حاکی از آن است که تبدیل بحران به فرصتی برای نوسازی آموزشی، مستلزم اتخاذ رویکردی پیشگیرانه، نظام مند و مبتنی بر شواهد است که در آن، تاب آوری فردی و جمعی در کانون توجه قرار گیرد. این مقاله با مرور تجارب موفق داخلی و بین المللی و استناد به منابع معتبر علمی، راهنمایی عملی برای سیاست گذاران، مدیران مدارس، معلمان و اولیا ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

تاب آوری آموزشی ، شرایط بحران ، افت تحصیلی ، مدیریت دانش آموزان ، آموزش در بحران ، روان شناسی مثبت نگر ، فناوری آموزشی