بررسی رابطه بین هوش فرهنگی و هوش معنوی با عملکرد شغلی کارکنان

عملکرد هر سازمان تابع عملکرد کارکنان و مدیران، فرصتها، منابع و امکانات و... است. عملکرد کارکنان نیز تابع متغیرهای فردی روان شناختی و سازمانی است؛ از این رو با توجه به نقش حیاتی هوش فرهنگی و معنوی در عملکرد شغلی کارکنان سازمان ها در این پژوهش سعی بر این است تا رابطه بین هوش معنوی و هوش فرهنگی و مولفه های آن با عملکرد شغلی کارکنان در یکی از دانشگاه های شهر تهران مورد تبیین قرار گیرد. روش این پژوهش جزو تحقیقات کاربردی و توصیفی از نوع همبستگی است. ابزار جمع آوری داده ها شامل الف) پرسشنامه هوش فرهنگی آنگ و همکاران (۲۰۰۴)، ب) پرسشنامه هوش معنوی کینگ (SISRI) (۲۰۰۸)، ج) پرسشنامه عملکرد شغلی پاترسون (JPQ) می باشد. جامعه آماری شامل تمامی کارمندان شاغل در سازمان مرکزی دانشگاه در یکی از دانشگاه های شهر تهران (۲۷۰ نفر) می باشد. برای تعیین حجم نمونه، با توجه به حجم جامعه از جدول کرجسی و مورگان (۱۹۷۰) و با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی ساده تعداد ۱۶۰ نفر به عنوان نمونه تحقیق انتخاب گردید. نتایج به دست آمده نشان می دهد که میزان رابطه هوش فرهنگی و مولفه های آن با عملکرد شغلی مثبت ولی معنی دار نیست که سه مولفه دانش یا شناخت، انگیزشی و رفتاری با عملکرد کارکنان، مثبت و غیرمعنی دار و مولفه راهبرد یا فراشناخت رابطه مثبت و معنی دار است. همچنین رابطه بین هوش معنوی و مولفه های آن با عملکرد شغلی کارکنان مثبت و معنی دار می باشد. همچنین نتایج تحقیق نشان داد که در بین چهار مولفه بررسی شده برای هوش فرهنگی؛ مولفه دانش یا شناخت با میانگین (۲۵/۱۸) بالاترین نمره و مولفه راهبرد یا فراشناخت با میانگین (۰۱/۱۴) پایین ترین میانگین را در بین مولفه های هوش فرهنگی دارد. میانگین هوش فرهنگی (کل) هم ۷۶/۶۵ به دست آمده است. همچنین در بین چهار شاخص بررسی شده برای هوش معنوی؛ شاخص تفکر وجودی انتقادی با میانگین (۷۳/۲۷) بالاترین نمره و شاخص بسط حالت هشیاری (۴۵/۱۶) پایین ترین میانگین را در بین چهار شاخص هوش معنوی دارد. میانگین هوش معنوی (کل) هم ۳۵/۸۹ و میانگین عملکرد شغلی ۳۷/۶۹ می باشد.

کلیدواژه ها:

هوش فرهنگی ، هوش معنوی ، عملکرد کارکنان