اثربخشی درمان شناختی–رفتاری مبتنی بر ذهن آگاهی بر افزایش تاب آوری دانش آموزان کنکوری

هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی درمان شناختی–رفتاری مبتنی بر ذهن آگاهی بر افزایش تاب آوری دانش آموزان کنکوری بود. این پژوهش به روش آزمایشی با طرح پیش آزمون–پس آزمون با گروه کنترل اجرا شد. جامعه آماری شامل دانش آموزان سال دوازدهم شهر کرمانشاه در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۴ بود. ۴۰ نفر از دانش آموزان با سطح اضطراب بالا به طور هدفمند انتخاب و در دو گروه آزمایش و کنترل به صورت تصادفی گمارده شدند. گروه آزمایش طی ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای تحت آموزش درمان شناختی–رفتاری مبتنی بر ذهن آگاهی قرار گرفت. ابزار پژوهش پرسشنامه تاب آوری کانر و دیویدسون بود. نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که این مداخله موجب افزایش معنادار تاب آوری دانش آموزان در گروه آزمایش نسبت به کنترل شد (p<۰.۰۰۱). این یافته ها نشان می دهد که درمان شناختی–رفتاری مبتنی بر ذهن آگاهی می تواند به عنوان یک مداخله موثر در ارتقای تاب آوری دانش آموزان کنکوری استفاده شود.

کلیدواژه ها:

درمان شناختی–رفتاری مبتنی بر ذهن آگاهی ، تاب آوری ، دانش آموزان کنکوری