تعیین رابطه هوش هیجانی و حل مسئله با مدیریت هیجانات دانش آموزان

هدف پژوهش حاضر، بررسی رابطه بین هوش هیجانی و حل مسئله با مدیریت هیجانات در دانش آموزان دختر دوره متوسطه اول بود. روش تحقیق از نظر هدف، بنیادی و از نظر گردآوری داده ها، توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دختر دوره متوسطه اول استان قزوین در سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۳ بود که با روش نمونه گیری خوشه ای، شهرستان ضیاءآباد به عنوان نمونه انتخاب و ۳۰۰ نفر به عنوان گروه نمونه بررسی شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه هوش هیجانی شات، پرسشنامه حل مسئله هپنر و پترسون و پرسشنامه تنظیم هیجان گراس و جان بود. داده ها با استفاده از آمار توصیفی (میانگین و انحراف معیار) و آمار استنباطی شامل آزمون همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه در نرم افزار SmartPLS تحلیل شد. یافته ها نشان داد بین هوش هیجانی و مدیریت هیجانات رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (β=۰.۴۲۵، t=۷.۷۹۹) همچنین نتایج بیانگر آن بود که بین حل مسئله و مدیریت هیجانات نیز رابطه مثبت و معنادار مشاهده شد (β=۰.۴۶۱، t=۸.۳۹۹) افزون بر این، تحلیل رگرسیون نشان داد که هوش هیجانی و حل مسئله به طور هم زمان توان پیش بینی معناداری برای مدیریت هیجانات دارند. بر اساس نتایج، می توان گفت تقویت مهارت های هوش هیجانی و حل مسئله می تواند نقش موثری در بهبود مدیریت هیجانات دانش آموزان ایفا کند.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، حل مسئله ، مدیریت هیجانات ، دانش آموزان دختر متوسطه اول