رابطه بین توانایی مدیریت و محافظه کاری حسابداری با نقش تعدیلی سهامداران نهادی و استقلال هیئت مدیره

پژوهش حاضر به بررسی رابطه بین توانایی مدیریت و محافظه کاری حسابداری با نقش تعدیلی سهامداران نهادی و استقلال هیئت مدیره در شرکتهای پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران می پردازد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت کمی است. دوره زمانی پژوهش یک بازه پنج ساله از سال ۱۳۹۷ تا ۱۴۰۱ را در بر می گیرد. با بهره گیری از روش حذف سیستماتیک از میان شرکتهای حاضر در بورس ۱۳۳ شرکت به عنوان نمونه آماری انتخاب شده اند. داده های مورد استفاده در پژوهش از نوع داده های تابلویی (پانل دیتا) بوده و روش انجام پژوهش پیمایشی و تحلیلی است. برای تحلیل مدل های پژوهش از رگرسیون چندگانه و نرم افزار ایویوز استفاده شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که بین توانایی مدیریت و محافظه کاری در حسابداری، رابطه ای معکوس و معنادار وجود دارد؛ به عبارت دیگر مدیرانی که از توانایی بالاتری برخوردارند تمایل کمتری به اتخاذ رویکردهای محافظه کارانه در گزارشگری مالی دارند. همچنین سهامداران نهادی تاثیری مثبت و معنادار بر این رابطه دارند به طوری که حضور سرمایه گذاران نهادی، میزان محافظه کاری را در شرکت هایی که مدیران توانمندتری دارند افزایش می دهد. از سوی دیگر استقلال هیئت مدیره تاثیری معکوس و معنادار بر این رابطه داشته، به گونه ای که هر چه هیئت مدیره مستقل تر باشد تمایل به کاهش محافظه کاری در شرکت هایی با مدیریت توانمند بیشتر می شود. این نتایج حاکی از آن است که ترکیب ساختار مالکیت و ویژگی های هیئت مدیره نقش تعیین کننده ای در تنظیم سطح محافظه کاری حسابداری در شرکت ها ایفا می کند.

کلیدواژه ها:

توانایی مدیریت ، محافظه کاری حسابداری ، سهامداران نهادی ، استقلال هیئت مدیره