تاثیر حمایت عاطفی ادراک شده بر خودکارآمدی تحصیلی با احتساب نقش میانجی انسجام تحصیلی دانش آموزان مدرسه ۲۲ بهمن قائمشهر

هدف پژوهش حاضر تاثیر حمایت عاطفی ادراک شده بر خودکارآمدی تحصیلی با احتساب نقش میانجی انسجام تحصیلی دانش آموزان مدرسه ۲۲ بهمن قائمشهر بود. این پژوهش کاربردی از نوع توصیفی پیمایشی بود. جامعه آماری این پژوهش شامل ۳۵۰ نفر از دانش آموزان مدرسه ۲۲ بهمن قائمشهر بودند که با نمونه گیری کوکران نمونه ای به حجم ۱۸۴ نفر به شیوه تصادفی ساده انتخاب شده بودند. ابزار گردآوری اطلاعات پرسشنامه استاندارد حمایت عاطفی ساکیز (۲۰۰۷)، پرسشنامه استاندارد ۵ سوالی خودکارآمدی تحصیلی مورگان و جینکز (۱۹۹۹) و پرسشنامه استاندارد انسجام تحصیلی کاپتن و همکاران (۲۰۰۵) است. هر سه پرسشنامه از روایی و پایایی بالایی برخوردار و پایایی پرسشنامه ها با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ به ترتیب ۰/۹۴، ۰/۹۲ و ۰/۹۰ بدست آمد. جهت تحلیل داده ها از فنون آمار توصیفی جداول فراوانی، همچنین نمودارهای میله ای، شاخص های مرکزی نظیر میانگین و مد و همچنین شاخص های پراکندگی نظیر انحراف معیار و آمار استنباطی آزمون مدل معادلات ساختاری در نرم افزار Amos ۲۱ استفاده شد. نتایج حاصل از این بررسی نشان داد که حمایت عاطفی ادراک شده بر خودکارآمدی تحصیلی با احتساب نقش میانجی انسجام تحصیلی دانش آموزان مدرسه ۲۲ بهمن قائمشهر تاثیرگذار است.

کلیدواژه ها:

حمایت عاطفی ادراک شده ، خودکارآمدی تحصیلی ، انسجام تحصیلی