هفتمین همایش ملی معماری و شهرسازی در گذر زمان برنامه ریزی و طراحی راهبردی فنایی در ایران ۸ آذر ماه ۱۴۰۰ نظری بر توسعه، برنامه ریزی و طراحی فضای محیط زیست (با رویکرد مقایسه ای ایران و غرب

توسعه معماری و شهرسازی برای جامعه یک امر ضروری است و هر اجتماعی نیاز به,مدیریت حاکمیت و حکمرانی دارد و به عبارتی جامعه بدون مدیریت و توسعه افول پیدا می کند توسعه طراحی فضای زیست را می توان به سه عامل بستگی دارد که شامل استراتژی برنامه ریزی طراحی می باشد استراتژی مجموعه خط مشی های کلی است که راه رسیدن به هدف ها را مشخص می سازد. منظور از برنامه ریزی، مجموعه ای از هدایت ها یا دخالت ها در عملکرد اجتماعی در زمینه های فرهنگ و هنر و سیاست و اقتصاد است. برنامه، نمایش منظم و یا رعایت سلسله مراتب فعالیت های مربوط به هم و مربوط به یک رشته تصمیمات منظم و برحسب دوره های زمانی مختلف است. برنامه اجرایی، مجموعه ای از عملیات و خدمات مختلف و مرتبط با یکدیگر برای تحقق هدف های مشخص برنامه بندی می باشد. فضای زیست یا زیستگاه های انسان شامل تمامی فضاهای کاربردی مورد نیاز اجتماع انسان است که با یک شبکه ی ارتباطی به هم متصل می شوند و تعامل شبکه ارتباطی با کاربری ها، زندگی و حیات زیستگاه را پیش می برد. جهان بینی مادی غرب بر مبنای اصالت سرمایه، نحوه خاصی از تنظیم کاربری های مختلف را ارائه می دهد که با بهره صرف مادی، زیستگاه را طراحی می کند و جهان بینی الهی با اصل قرار دادن جهت الهی، نحوه ای دیگر از تنظیمات کاربری را در فضای زیست شکل می دهد. یک زیستگاه ارزشی، اصول و مبادی و پیام معنوی یک وحی الهی را بیان می کند. هیچ مقوله ای به اندازه معماری و شهرسازی عام و فراگیر نیست؛ انسان بیشترین لحظات عمر خود را در فضای معماری و شهرسازی سپری می کند. در زیستگاه ارزشی، حقایق باطنی وحی الهی، وجه اشتراک تمامی عناصر تشکیل دهنده یک فرهنگ است و عامل وحدت، انسجام و هماهنگی اجزای آن به شمار می رود.

کلیدواژه ها:

توسعه ، برنامه ریزی ، طراحی ، فضای محیط زیست