بررسی نقش سازمان شخصیت والدین در پیش بینی خودنظم دهی تحصیلی، کیفیت روابط همسالان و سازگاری هیجانی دانش آموزان متوسطه شهرستان آمل

هدف پژوهش حاضر بررسی نقش سازمان شخصیت والدین در پیش بینی خودنظم دهی تحصیلی، کیفیت روابط همسالان و سازگاری هیجانی دانش آموزان متوسطه شهرستان آمل بود. این مطالعه با رویکرد کمی و به روش همبستگی انجام شد. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان متوسطه شهرستان آمل در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بود که از میان آنان ۳۰۰ نفر با روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه های مختلف استفاده شد و تحلیل داده ها با استفاده از تحلیل های آماری توصیفی و استنباطی و با کمک نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ انجام شد. نتایج نشان داد که سازمان شخصیت والدین قادر به پیش بینی معنادار خودنظم دهی تحصیلی، کیفیت روابط همسالان و سازگاری هیجانی دانش آموزان است (p<۰.۰۱).

کلیدواژه ها:

سازمان شخصیت والدین ، خودنظم دهی تحصیلی ، روابط همسالان ، سازگاری هیجانی ، دانش آموزان متوسطه