اثربخشی درمان بین فردی فراشناختی بر اختلال بدتنظیمی خلق اخلالگر نوجوانان

هدف از تحقیق حاضر بررسی اثربخشی درمان بین فردی فراشناختی بر اختلال بدتنظیمی خلق اخلالگر نوجوانان بود. روش تحقیق نیمه آزمایش با طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری این مطالعه را کلیه نوجوانان مبتلا به اختلال بدتنظیمی خلق اخلالگر در بازه سنی ۱۲ تا ۱۵ سال در سال ۱۴۰۳ تشکیل می دادند که از بین آنها ۳۰ از نوجوانان دارای اختلال بدتنظیمی خلق اخلالگر به روش نمونه گیری در دسترس از طریق همکاری با یک مرکز مشاوره و خدمات روانشناختی شهر قائمشهر انتخاب شدند و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و کنترل (۱۵ نفر) قرار گرفتند. برای گردآوری داده ها از مصاحبه تشخیصی بالینی مبتنی بر DSM-۵ و پرسشنامه اختلال بدتنظیمی خلق اخلالگر بودجریدا و همکاران (۲۰۲۲) استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون های تجزیه و تحلیل کوواریانس تک متغیره (آنکووا) با کمک نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد که بین میانگین نمرات دو گروه کنترل و آزمایش در مرحله پس آزمون در اختلال بدتنظیمی خلق اخلالگر تفاوت معناداری وجود دارد (۰۰۱/۰>P)؛ به طوری که در مرحله پس آزمون گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل از نظر اختلال بدتنظیمی خلق اخلالگر در وضعیت بهتری قرار داشتند، براساس نتایج پژوهش می توان گفت درمان بین فردی فراشناختی روش مداخله ای مناسبی بر بهبود اختلال بدتنظیمی خلق اخلالگر در بین نوجوانان است.

کلیدواژه ها:

اختلال بدتنظیمی خلق اخلالگر ، درمان بین فردی فراشناختی ، نوجوانان