مرور تحلیلی در زمینه نقش رسانه های اجتماعی در خود تشخیصی اختلالات روانی

استفاده گسترده از رسانه های اجتماعی در ایران، به ویژه در میان نوجوانان و جوانان، تاثیرات عمده ای بر زندگی روزمره و سلامت روان افراد گذاشته است. این پدیده در سال های اخیر در برخی پلتفرم های بین المللی تسریع شده است و به ویژه بر رفتارهای خودتشخیصی در فضای مجازی دامن زده است. هدف این مقاله تحلیل ادبیات و مطالعات موجود در مورد نقش هویت در اختلالات روانی و رفتار خودتشخیصی در افراد در رسانه های اجتماعی است. در این مقاله، ما چارچوب های موجود برای شکل گیری هویت بیماری را بر اساس اصول واگیری اجتماعی و اصول شکل گیری جامعه، برای مفهومی سازی رفتارهای غیرعادی مرتبط با استفاده از رسانه های اجتماعی، شامل سندروم منشهاوزن از طریق اینترنت، بیماری های ناشی از رسانه های اجتماعی جمعی و بیماری های ناشی از تاثیرات اجتماعی جمعی، ادغام می کنیم. اهمیت تشخیص در شکل گیری هویت شخصی و مشارکت در گروه های اجتماعی، یک زمینه نوظهور در این مرور است. جوامع رسانه های اجتماعی به عنوان یک تضاد فرهنگی با موسسات پزشکی عمل می کنند، با رد تخصص بهداشت و درمان و ایجاد فضاهایی که عضویت در آن ها فقط از طریق تشخیص روان پزشکی برای افراد فراهم می شود تا در تجربیات مشترک شرکت کنند. پیامدهای بالینی این یافته ها شامل ابزارهایی برای شناسایی و از بین بردن آسیب های خودتشخیصی رفتارهای طبیعی در جوانان است که با علائم خاصی خود را معرفی می کنند.

کلیدواژه ها:

رسانه های اجتماعی ، تشخیص ، سلامت روان ، اختلالات روانی ، خود تشخیصی