مقایسه روش آموزش معکوس به صورت مجازی و حضوری بر یادگیری درس ریاضی در دانش آموزان دختر پایه دهم شهرستان آزادشهر

با وجود تغییرات بزرگ در شیوه های آموزشی، از جمله آموزش معکوس، اما همچنان در ایران از روش های آموزشی سنتی استفاده می شود. همچنین بیماری کووید 19 باعث شد که تمایل به آموزش مجازی افزایش یابد. این مطالعه با هدف مقایسه روش آموزش معکوس به صورت مجازی و حضوری بر یادگیری درس ریاضی در دانش آموزان دختر دهم در شهرستان آزادشهر، انجام شد. در این مطالعه 190 دانش آموز دختر پایه دهم تجربی و انسانی وارد مطالعه شدند که به صورت تصادفی 63 نفر در گروه آموزش معکوس درس ریاضی به صورت حضوری، 63 نفر در گروه آموزش معکوس به صورت مجازی و 64 نفر هم به عنوان گروه کنترل (آموزش به شیوه سنتی) قرار گرفتند. دانش آموزان پس از تدریس سرفصل های مورد نظر، توسط پس آزمون بررسی شده و میانگین نمرات در آن ها با استفاده از آزمون T مستقل مقایسه شد. براساس نتایج، میانگین نمرات درس ریاضی در گروه تدریس معکوس حضوری (23/3±01/17) به شکل معناداری بیش از گروه تدریس به روش سنتی (99/3±71/14) بود (001/0P=). اما میانگین نمرات در گروه تدریس معکوس مجازی (04/13±4/14) و گروه تدریس به روش سنتی تفاوت معناداری نداشتند (417/0P=). هم چنین میانگین نمرات در گروه تدریس معکوس حضوری به شکل معناداری از گروه تدریس معکوس مجازی بیشتر بود (001/0P<). این مطالعه نشان داد که آموزش معکوس اگر به صورت حضوری انجام گردد، باعث بهبود قابل توجه وضعیت درسی دانش آموزان می گردد. اما در روش مجازی، تفاوت خاصی در شرایط دانش آموزان پدید نیامد. حضور فیزیکی دانش آموزان در کنار هم و تماس چهره به چهره با معلم، یکی از نقاط قوت این روش تدریسی بوده که روش مجازی نتوانست به اندازه کافی جایگزین آن گردد. با این حال با رفع ایرادات روش مجازی، می توان از آن در مواقعی که کلاس های حضوری قابل انجام نمی باشند، بهره برد.

کلیدواژه ها:

تدریس معکوس ، تدریس مجازی ، درس ریاضی