نقش سازوکارهای روانشناختی در بدتنظیمی هیجانی ناشی از فرسودگی دیجیتال: نگاهی نوین بر اختلالات روان تنی از منظر درمانهای شناختی- رفتاری نسل سوم

در سالهای اخیر افزایش وابستگی به فضای مجازی و شبکه های اجتماعی منجر به شکل گیری پدیده ای نوظهور به نام فرسودگی دیجیتال شده است که با نشانه هایی چون خستگی ذهنی تحریک پذیری، هیجانی اختلالات خواب و شکایات روان تنی همراه است این مقاله مروری با هدف بررسی سازوکارهای روان شناختی موثر در بدتنظیمی هیجانی ناشی از فرسودگی دیجیتال نگاشته شده و تلاش میکند با تمرکز بر رویکردهای نسل سوم، رفتار درمانی به ویژه درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد و ذهن آگاهی، دیجیتال چارچوبی مفهومی برای درک و مداخله در این اختلال نوین ارائه دهد یافته ها نشان میدهند که استفاده افراطی از فضای دیجیتال با افزایش، استرس اختلالات هیجانی و جسمانی مرتبط است و مداخلات مبتنی بر پذیرش آگاهی و خودتنظیمی میتوانند مسیر بهبود را هموار سازند در پایان پیشنهادهایی برای پژوهشهای آتی و کاربردهای بالینی ارائه شده است

کلیدواژه ها:

فرسودگی دیجیتال ، اختلالات روان تنی ، ذهن آگاهی ، دیجیتال ، رفتاردرمانی ، نسل سوم ، تکنواسترس ، بدتنظیمی هیجانی