مدل یابی معادلات ساختاری پرخاشگری کودکان پیش دبستانی بر اساس سبک فرزندپروری با نقش میانجی مهارتهای اجتماعی

هدف اصلی پژوهش حاضر بررسی نقش واسطه ای مهارتهای اجتماعی در رابطه بین فرزندپروری و پرخاشگری کودکان بود. پژوهش حاضر از نظر هدف یک پژوهش بنیادی و از نظر ماهیت نیز توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه ی آماری پژوهش حاضر را تمامی کودکان پیش دبستانی ناحیه دو شهر شیراز تشکیل دادند که در سال ۱۴۰۲-۱۴۰۱ حضور داشتند. مطابق با آمار رسمی در آموزش و پرورش ۴۰۰۰ کودک پیش دبستانی وجود دارند با استفاده از فرمول کوکران و نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای تعداد ۳۵۰ نفر به عنوان نمونه انتخاب و جهت جمع آوری داده ها از پرسشنامه های پرخاشگری کودکان واحدی و همکاران، (۱۳۸۷) مهارتهای اجتماعی ماتسون (۱۹۷۶) و فرزندپروری بامریند (۱۹۷۳) استفاده شد. تجزیه و تحلیل پرسشنامه ها از روش های آمار توصیفی میانگین و انحراف استاندارد با استفاده از نرم افزار SPSS ۲۶ و در سطح آمار استنباطی از آزمون آلفای کرونباخ و معادلات ساختاری با استفاده از نرم افزار SMART PLS انجام گرفت. یافته ها حاکی از آن بود که مهارتهای اجتماعی نقش واسطه ای و منفی بین سبک فرزندپروری آمرانه با پرخاشگری کودکان دارد. سبک فرزندپروری آزاد گری بر پرخاشگری کودکان به صورت مثبت و معناداری اثر می گذارد. همچنین سبک فرزندپروری منطقی بر پرخاشگری کودکان به صورت منفی و معناداری اثر می گذارد. سبک فرزندپروری آمرانه بر مهارتهای اجتماعی به صورت منفی و معناداری اثر می گذارد. سبک فرزندپروری منطقی بر مهارتهای اجتماعی به صورت مثبت و معناداری اثر می گذارد. مهارتهای اجتماعی به صورت منفی و معناداری قادر به پیش بینی پرخاشگری کودکان می باشد.

کلیدواژه ها:

مهارتهای اجتماعی ، فرزند پروری ، پرخاشگری کودکان