تاثیر روانشناسی یادگیری بر تربیت کودک

دوران کودکی در زندگی انسان از اهمیت ویژه ای برخوردار است و شالوده شخصیتی در همین دوران پروریزی می شود. انسان باید چنان تربیت شود که با دوری کردن از رذایل، استعدادهای عالیه روحی و ملکوتیش شکوفا شده، به کمالات و فضایل آراسته شود. بر همین اساس، تحقیق حاضر به بررسی تاثیر روانشناسی یادگیری بر تربیت کودکان شهرستان آبدانان می پردازد. در این مطالعه، از روش های کیفی برای جمع آوری داده ها استفاده شده است. هدف اصلی این پژوهش شناسایی و تحلیل چگونگی کاربرد اصول روانشناسی یادگیری در فرآیند تربیت کودکان و تاثیر آن بر رشد شخصیتی و اجتماعی آن هاست. نتایج نشان می دهد که استفاده از نظریه های مختلف یادگیری، از جمله یادگیری، تجربی یادگیری اجتماعی و یادگیری معنایی، نقش بسزایی در ارتقاء مهارت های اجتماعی و عاطفی کودکان دارد. همچنین ارتباط مثبت بین انگیزش دانش آموزان و روش های تدریس مبتنی بر روانشناسی یادگیری مورد تاکید قرار گرفته است. خلاصه اینکه به کارگیری اصول روانشناسی یادگیری در تربیت کودکان شهرستان آبدانان می تواند به توسعه توانایی ها، افزایش اعتماد به نفس و بهبود روابط اجتماعی آن ها کمک شایانی نماید و بدین ترتیب، زمینه رشد و شکوفایی آن ها را فراهم آورد. پیشنهاد می شود که معلمان و والدین به آموزش های مربوط به روانشناسی یادگیری توجه ویژه ای داشته باشند تا بتوانند بهترین نتایج را در تربیت کودکان به دست آورند.

کلیدواژه ها:

روانشناسی ، یادگیری ، تربیت کودک