پیش بینی خود ناتوان سازی تحصیلی بر اساس مولفه های ذهن آگاهی بین دانش آموزان

هدف این پژوهش پیش بینی خود ناتوان سازی تحصیلی بر اساس مولفه های ذهن آگاهی بین دانش آموزان کنکوری شهر بوکان در سال ۱۴۰۴ بود. این پژوهش به روش مقطعی و از نوع مطالعات همبستگی انجام شد. جامعه آماری این پژوهش تمامی دانش آموزان کنکوری شهر بوکان در سال ۱۴۰۴ بودند. حجم نمونه بر اساس فرمول کوکران برای جامعه نامشخص ۳۸۴ نفر بود که با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. جهت اجرای پرسشنامه ها به موسسات آموزشی شهر بوکان مراجعه شد و پس از جمع آوری پرسشنامه ها تعداد ۳۰۰ پرسشنامه قابلیت استفاده در پژوهش حاضر را داشتند. ابزارهای مورد استفاده در این پژوهش شامل پرسشنامههای خود ناتوان سازی شوینگر و همکاران (۲۰۱۱) و ذهن آگاهی دروتمن و همکاران (۲۰۱۸) بودند. دادهها با استفاده از SPSS-۲۳ و با روش آماری ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه تحلیل شدند. نتایج نشان داد که بیشترین مولفه های ذهن آگاهی به صورت منفی و معنادار قادر به پیش بینی خود ناتوان سازی تحصیلی در بین دانش آموزان کنکوری بودند. بنابراین با افزایش ذهن آگاهی، میزان خود ناتوان سازی تحصیلی در بین دانش آموزان کاهش می یابد.

کلیدواژه ها:

خود ناتوان سازی تحصیلی ، ذهن آگاهی