اثربخشی هیپنوتراپی تحلیلی شناختی بر سرسختی روانشناختی و خستگی در زنان مبتلابه مولتیپل اسکلروزیس

بیماری مولتیپل اسکلروزیس (اماس) بیماری خود ایمنی تخریب کننده سیستم عصبی مرکزی و علت اصلی ناتوانی عصبی غیر ترومایی در بزرگسالان است که مبتلایان با مشکلات روان شناختی چون کاهش سرسختی روان شناختی، افزایش خستگی و مشکلات ارتباطی مواجه می شوند. هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی هیپنوتراپی تحلیلی شناختی بر سرسختی روانشناختی و خستگی در زنان مبتلابه مولتیپل اسکلروزیس بود. روش پژوهش نیمه تجربی با طرح پیش آزمون، پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل تمامی زنان مبتلابه مولتیپل اسکلروزیس بود که در سال ۱۴۰۳ تحت پوشش انجمن مولتیپل اسکلروزیس استان مازندران بودند. از این میان ۳۰ نفر از زنان بر اساس ملاک های ورود انتخاب شدند. سپس به طور تصادفی ۱۵ نفر در گروه آزمایش و ۱۵ نفر در گروه کنترل جایگزین شدند. ابزار گردآوری داده ها در این پژوهش شامل پرسش نامه سرسختی روانشناختی اهواز (AHI) و پرسشنامه مقیاس شدت خستگی (FSS) بود. برای گروه آزمایش جلسات هیپنوتراپی تحلیلی شناختی به صورت گروهی در ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای برگزار شد و در گروه کنترل مداخله ای صورت نگرفت. داده ها با استفاده از نرم افزارهای مربوط و با استفاده از تحلیل کوواریانس چند متغیره مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته های پژوهش نشان داد که میانگین نمرات سرسختی روانشناختی و خستگی نسبت به گروه کنترل به صورت معناداری تغییر یافته بود.

کلیدواژه ها:

خستگی ، سرسختی روانشناختی ، مولتیپل اسکلروزیس ، هیپنوتراپی تحلیلی شناختی